“Japan Only”
Günümüzde ticari olmayan herhangi bir şey neredeyse yok. Müziğin karmaşık ve dinleyiciden çok şey bekleyen türleri bile artık ticari bir boyuta az ya da çok sahip oluyorlar. Post-rock, math rock, deneysel rock ve electronica gibi tür başlıkları altında değerlendirilen 65daysofstatic de, müziğin karmaşık ve ücra köşelerinin bile sanıldığı kadar tenha yerler olmadığı bize gösteren önemli gruplardan biri.
2001 yılında kurulan grup, The Fall of Math (2004) ile başlayan yolculuklarının One Time for All Time (2005) ve The Destruction of Small Ideas (2007) adımlarıyla sürdürmüştü. Post-rock’a kulak ve akıl yoran herkesin, daha doğrusu bu müzik türüne samimi ilgi duyan herkesin fark ettiği bir başklaşım 65daysofstatic’te de gözlemlenebiliyordu. 65daysofstatic, post-rock’ın bir etiket olarak dinleyiciler için ne kadar kıymetli olduğu ve taşınabildiğini özellikle Mono ve muadilleriyle birlikte ilk farkeden gruplardan biriydi. Simon Raynolds’ın farklı bir bağlamda yaptığı değerlendirmeler sırasında zikrettiği post-rock terimi artık icra edilmeye başlandığı ilk günden bu yana fazlasıyla değişti, kirlendi (ve bu nedenle bir ölçüde tüketildi).
Kendini tekrar eden, ticari yönü kuvvetlendikçe sanatsal boyutu bir tür türetmeler silsilesi haline gelen post-rock, bugün en önemli pazarını Japonya’nın oluşturduğu bir imalat piyasası.
21. yüzyılın müziği olarak da zaman zaman tanımlanan post-rock, 21. yüzyılın temel dinamiklerine, pek de şaşırtıcı olmayan bir hızla ayak uyduran müzik türü oldu da denebilir. 65daysofstatic, bu ticarileşme ve kavramsal iç boşalma sürecinin öncüllerinden biri olmaya, The Destruction of Small Ideas ile başladı. “Drove Through Ghosts to Get Here”dan “Weak4″a bizi getiren sapmanın ilk işaretleri bu albümde verilmiş, kendi kendisinin kurdu haline gelmeye başlayan elektronik gevelemelerin zamanla en üst düzeye ulaşacağı ilk kez bu albümde ima edilmişti. 2007 yılında, 23 Mart’ta önce piyasaya Japonya’da çıkan albümdeki bir şarkı, yapı itibariyle değilse bile adıyla müziğin 65daysofstatic açısından ‘yeni’ anlamını işaret ediyordu: “Music Is Music as Devices Are Kisses Is Everything”. Parçanın adının ilk kısmı gerçekten de oldukça manidar. Müzik müziktir. Bu bakış açısı müziği bir yandan olumlayıp yüceltir gibi görünürken, bu saatten sonra artık ne yapsam olur hissinin de tohumlarını içerisinde barındırır.
65daysofstatic’in Japon post-rock fetişistleri için üretime başladığı nokta, grubun tükenişinin alametidir bir anlamda. 2004′den 2010′a gelirken, bir yandan da bizi “Drove Through Ghosts to Get Here”dan “Weak4″a getiren şey, işte bu tükenişe neden olan aydınlanma ve müziği “müzik” olarak tekdüzeleştirme kolaycılığıdır.
Kendine özgü bir müziği yaratma başarısını vaktinde göstermiş olan 65daysofstatic’in son albümünün piyasa ve tüketici eğilimleri araştırması olarak da yorumlanabilecek Weak4 single’ı, hiç zorlanmadan tahmin edebileceğiniz üzere 18 Mart’ta, müjdecisi olduğu We Were Exploding Anyway albümünün piyasaya çıkmasından 10 gün önce Japonya’da alıcısıyla buluştu.
Single’da yeralan 4 parçadan 2.sinin yalnızca single’ın Japonya versiyonunda (Japan Only) bulunuyor olması ise trajedinin boyutunu bizlere gösterme açısından çok kıymetli.
“Weak4″ ile açılan single, Japon Only “Pacify” (!) ile devam ederken, durmadan tekrarladığı aşinası olduğumuz mırıltılarını “Antique Hyper Mall” ve “Goodbye, 2007″la sonlandırıyor. Bildiğiniz 65daysofstatic’e, yani 2000′lerin başındaki 65daysofstatic’e güle güle demenin uygun bir yolu olarak da tanımlanabilecek single’ın habercisi olduğu albüme dair aşırı bir merak uyandırdığını söylemek ise oldukça zor.